Na 2 reizen begeleiden door Costa Rica en Nicaragua omdat Rian en Stephan (zus en man) in Costa Rica woonden ben ik een tijdje alleen naar Nicaragua gegaan. Ik schreef daar het volgende verhaaltje:

Semana Santa in León, Nicaragua 

'Waarom ik terugging naar Nicaragua en waarom naar León?' is me al meerdere keren gevraagd.

Hier volgt een stukje van een boek wat ik aan het lezen ben over Nicaragua. Het boek is geschreven door een van de beroemdste schrijvers/dichters en politicus van Nicaragua: Omar Cabezas, en het heet: De bergen zijn meer dan een inmense groene steppe. 
Cabezas kwam uit León (Leeuw in het spaans), waar ik nu ben en het is op dit moment Semana Santa, de Paasweek.

In de Paasweek is mijn stad een spookstad, een stad met middeleeuwse trekken. De dagen van de paasweek in León zijn heet, heet de straatstenen, heet het stof, heet de zittingen van de auto´´s, heet de banken in het park, zelfs het drinkwater is heet. Alles in de stad is heet in de paasweek. Tot je haren toe zijn heet, je ideeen zijn heet...je moet goed begrijpen dat León in de paasweek heet is. Ga maar na, het is zo heet dat er bijna geen auto´s op straat rijden. In het centrum zie je geen mens, want iedereen gaat naar zee, ik bedoel de bourgeoisie die in het centrum woont dat geplaveid is, waar de rijke lui wonen, in de binnenstad. Het is zo heet dat je de honden naast het trottoir ziet lopen, omdat daar een beetje schaduw is die ook heet is. Je ziet ook een heleboel honden die hard doorlopen, ze rennen bijna over de weg met glazige ogen en met schuim op de bek...honden die dol zijn, die op de weg lopen omdat de mensen ze wegjagen wanneer ze op de stoep lopen. Die rennen maar door, ze galopperen maar door, ze kijken niet op of om, ik denk dat als ze opzij kijken dat het dan nog heter is, God mag weten waar ze heengaan, die dolle honden die de stad doorgerend zijn. Zo heet is het in León. (...)
 
Alleen wanneer er een beetje wind stond gaven de bomen in het park een wat koelte en was de lucht minder heet in León.
Een spookstad is het niet meer, dit boek is dan ook 20 jaar geleden geschreven.
Er is juist veel te doen nu, leuke restaurantjes en barretjes met muziek rondom de gezellige plaza.
León is beroemd om zijn Semana Santa viering. Iedere dag zijn er processies. Ze dragen dan in paars/witte jurken in een slakkengangetje allerlei christelijke beelden door de straten onder begeleiding van trompetten en nog wat andere instrumenten. Ook worden er afbeeldingen van geestelijken, Maria en Jezus gemaakt op de straten van gekleurd zaagsel. ´s Avonds zijn er vaak concerten, anti Irak-oorlog demonstraties met breakdancing of een markt en is iedereen in feeststemming.
De rijken uit de stad, 'de bourgeoisie', (waar ik momenteel een paar weken bij behoor), gaat ook in de namiddag naar het strand.
Ik logeer in het huis van de zoon van de oud burgemeester van León, Rigoberto Sampson, hij is ook arts maar verdient zo weinig dat hij ook toeristen gids is en kamers verhuurd. Er zitten nog 2 deense, 2 zweden en een amerikaanse. Hij was getrouwd met een Nederlandse en heeft 2 dochtertjes die nederlands spreken.
Het huis ligt aan de ´calle Ruben Darío´ de straat genoemd naar de beroemdste dichter/schrijver/ambassadeur van Nicaragua maar ook van heel Latijns Amerika. De zoon van León. Zijn tombe ligt in de Cathedraal en wordt bewaakt door een trieste marmeren Leeuw. Het huis waar Darío vroeger gewoond heeft ligt aan dezelfde straat en is nu een museum. De hele straat hangt momenteel vol met vlaggetjes. Alle processies komen door deze straat.
´Ons´ huis is een van de vele huizen met van die enorme houten deuren die rond van boven zijn. Je kunt die deuren ook openzetten en dan vanuit de in Nicaragua zo gewone schommelstoel de processies bekijken. Dat doen wij dan dus na 4 uur.
Dan gaan we soms naar het strand.
Het strand is wel de meest favoriete plek in de paasweek. Iedereen moet naar het strand. Alles gebeurt op het strand. De bourgeoisie heeft strandhuizen aan het strand, zo ook de familie van Rigo. Er logeren daar deze week 40 mensen. Ik blijf liever in de stad geloof ik.
León is de meest progressieve stad van Nicaragua, gesticht in 1524, de universiteitsstad, die het eerst bevrijd was van de Somoza´s. In León staat de grootse Cathedraal van Latijns-Amerika. Hij had eigenlijk in Lima (Peru) moeten komen maar het verhaal gaat dat iemand zich heeft vergist omdat Lima en León tenslotte allebei met een L beginnen.
Ze zijn meer dan 100 jaar bezig geweest het ding te bouwen. Hij lijkt vooral zo groot omdat León zo klein lijkt. Alle huizen zijn laag en hebben binnentuinen, het is net een dorp. Er zijn wel veel kerken, als je op het dak van de cathedraal staat kun je ze allemaal zien liggen, zeker een stuk of 10. Al die kerken hebben meerdere processies in de paasweek, moet je nagaan hoeveel processies er zijn.
Inderdaad is alleen de binnenstad geplaveid, daaromheen liggen de zanderige wegen met de armere huizen. Daarvoorbij het strand aan de Stille oceaan.
León is doordrenkt met poëzie. Nicaragua is doordrenkt met poëzie. Iedere Nica is een dichter totdat hij het tegendeel bewezen heeft, schreef ook Salman Rushdie, in zijn boek ´de Glimlach van de jaguar´, over zijn reis naar en de geschiedenis van Nicaragua.
En dat is ook zo, iedereen in Nicaragua zegt op zijn tijd poetische teksten, velen kennen de beroemdste gedichten uit hun hoofd en een gids die biologie gestudeerd heeft schrijft gedichten die ook gepubliceerd worden in de landelijke kranten. Van de belangrijkste hoogwaardigheids bekleders van Nicaragua waren velen dichters. Dichters in een land met zo´n lange geschiedenis van geweld, revolutie en contra revolutie en weer eens revolutie. Het land waar door Reagan miljoenen ingepompt zou zijn, om zijn grootmacht in de Latijns Amerikaanse landen te bewijzen, wat overigens niet geslaagd is. Het land dat communistisch was doordat de Sandinisten steun van Cuba en Rusland kregen maar eigenlijk niet zo communistisch was.
Sandino, altijd te herkennen aan zijn sombrero (denk aan Sandeman sherry !?!) is overigens al in 1934 vermoord door Somoza. De eerste Sandinisten wilden net zo zijn als Che Guevara. Sandino heeft mede daardoor net z'n mythische helden status verkregen. De Sandinisten bestaan nu nog steeds, in de vorm van een politieke partij, de linksen welteverstaan, de FSLN.
Nicaragua is ook het land wat nu pas 12 jaar vrede kent maar alweer de orkaan Mitch en een aardbeving heeft moeten doorstaan. Het minst toeristisch ontwikkeld in de regio, maar met het grootste percentage oerwoud van alle midden-amerikaanse landen. De laagste bevolkingsdichtheid maar met de meest biologisch diverse regionen. Meer dan 1400 diersoorten, 12.000 plantsoorten en nog zeker 5000 ongeclassificeerd.
Vele vulkanen waaronder de jongste ter wereld, de Cerro Negro die je gemakkelijk kunt beklimmen. Mooie stranden, rivieren en 2 meren waaronder het 2e grootste meer in Latijns Amerika, het enige meer waar zoetwater haaien in voorkomen ter wereld, het meer van Nicaragua met o.a. het eiland Ometepe erin waar 2 vulkanen op prijken, de Maderas en de Concepción. Enorme oerwouden, oude volken, pre-colombiaanse geschiedenis van de Azteken, een caribische kust en de Maïz eilanden omgeven door koraal. Nicaragua kun je nog ontdekken. Nicaragua is echt.
Waarschijnlijk gaat het binnen 10 jaar overstroomd worden door toeristen.
En daarom is het leuk hier nu te zijn, en te blijven (2 weken maar) in een ´normaal huis´ in stikheet Leon, met Semana Santa.

Rolien


Rivieren doorstromen mij
bergen doorboren mijn lichaam
en de geografie van dit land
krijgt in mij vorm,
maakt mij tot meren, kloven en ravijnen,
tot aarde om liefde te zaaien,
die voren in mij trekt
en me met levenslust vult
om het vrij, mooi,
vol glimlach te zien.

Ik wil in liefde uitbarsten

Giaconda Belli