   Wat is dit?
| First you see the river from Bangkok, than you see Bangkok from the river (Chao Praya) |
| We moeten meer aaien, we moeten meer kussen. We moeten meer zwaaien naar buitenlandse bussen. (Toon Hermans) |
| Hoe zorg je dat n druppel nooit opdroogt? ...Door m in zee te gooien (Samsara) |
| DANS alsof niemand je ziet, BEMIN alsof je nog nooit gekwetst bent, ZING zonder g?ne, LEEF alsof de hemel op aarde is (Alfrwetst bent, ZING zonder g?ne, LEEF alsof de hemel op aarde is (Alfred d'Souza) |
| Behandel elke tegenslag als een incident en geen enkel incident als een tegenslag (Harold Nicolson) |
| Taste life, it's delicious |
| Heb je eindelijk je kamer opgeruimd is je leven 'n zootje...Loesje |
| Disfruta la viaje de la vida! |
|  |
Het Bisnu Maya fonds Nepal + verhaaltje geschiedenis Nepal | tripstar | 02-07-2007 | Laatste wijziging: 16-06-2008 09:22 | In 2001 zijn we begonnen met het Bisnu Maya fonds, een klein fondsje waar oud medereizigers, vrienden en familie geld in storten om het schoolgeld voor 5 kinderen in Nepal te betalen. Satish, Bikash, Deepa, Suresh en Manoj (Zie foto) We kunnen altijd meer geld gebruiken dus als je geïnteresseerd bent, stuur dan een mailtje of maak geld over, we doen dat meestal in de zomer. Als we voldoende geld hebben om het schoolgeld te betalen dan bewaren we de rest voor extra uitgaven, speciale bijlessen en zelfs als fonds voor de kinderen om straks verder te kunnen studeren. Het streef bedrag is 50 euro per jaar per persoon. Je bent echter geheel vrij. Er zijn mensen die minder over maken en die veel meer overmaken zoals Joost en Frieda Soeters die daarmee het schoolgeld voor de kleine Manoj op zich nemen.
Het bedrag per jaar wordt ieder jaar iets hoger en ligt nu in totaal rond de 700 euro voor 5 kinderen.
Het Postbank rekeningnummer is: 52 123 76
T.n.v. Bisnu Maya, R. Helmhout - Beute, Zaandijk
O.v.v. Bisnu Maya, het schooljaar en je eigen emailadres.
De naam van dit fonds komt uit 2001 toen ik met een groep een meisje in de bergen tegenkwam wat graag naar school wilde. Dat meisje heette Bisnu Maya, wat 20x liefde betekent. Wij zijn dat voor haar gaan regelen maar door de problemen in de bergen met de Maoïsten is de school daar helaas gesloten en moest Bisnu Maya gaan trouwen. Heel triest. Echter, met het geld wat we toen hadden zijn we eerst 4 en daarna 5 kinderen in Nepal gaan steunen om naar school te kunnen. Deze kinderen wonen gewoon bij hun ouders en zitten niet op een boardingschool. Ze zitten op de Phrithwi school aan de rand van Kathmandu die onder leiding staat van Mr. Ale. Dit is een school voor alle verschillende godsdiensten, boeddhisme, hinduïsme, moslim etc. Ook wordt er veel aandacht geschonken aan creativiteit en sport. Narayan is onze contactpersoon, een vriend van mij, vroegere trekkinggids en vader van 2 van de 5 kinderen, Satish en de jongste Manoj. Van hem krijgen we informatie, en hij betaald het geld in Nepal aan de school. Laatste nieuws:
Laatste nieuws en foto's van Narayan en van de school in Juni 2008. De kinderen gaan nog steeds allemaal regelmatig naar school en doen het goed. Vooral Manoj en Satish zijn hele goede leerlingen de anderen gemiddeld.
Hierbij nieuwe foto's op de site.
Alweer bijna 3 jaar geleden heb ik de school voor het laatst bezocht, nieuwe foto's gemaakt en het schoolgeld betaald.
De laatste keren is het geld via Sam gegaan. Een nederlandse vriendin, agent en reisbegeleider in Kathmandu. Ik stort het op haar rekening, zij pint het en geeft het aan Narayan die het dan direct aan de school betaald. Zo blijft er niets aan welke strijkstok dan ook hangen.
In juli 2008 ga ik weer om geld vragen voor het volgende schooljaar 2009.
De nieuwe foto's heb ik naar alle mensen die dit projectje steunen ook per email gestuurd. Hopelijk blijven jullie zo allemaal enthousiast om de komende jaren ook weer mee te doen.
Nieuwe leden zijn altijd welkom, dit jaar zijn er gelukkig weer een paar nieuwe vrienden van de kindjes in Nepal bij!!! De rest van het verhaal staat op mijn oude site, nu alleen nog via de site van Stephan of de volgende URL te bekijken:
http://www.stephanhelmhout.nl/TripstarSite/home.html Over mij en Nepal: Vanaf 1999 ben ik bijna ieder jaar naar Nepal geweest, vaak voor langere tijd. Het is veruit mijn favoriete land. Om alles. De bergen, het groen, de rivieren, het boeddhisme maar vooral de puurheid van de mensen. Die is de laatste jaren wel een beetje om zeep geholpen door de maoïsten en vervolgens het leger maar de mensen zijn nog steeds prachtig. Je bent er eigenlijk nooit alleen. Er is vanalles te doen. Natuurlijk prachtige trekkingen maar ook raften, fietsen, bungy jumpen, boeddhistische cursussen, massage, yoga etc. Kijk bijv eens op de website van de Last Resort www.tlrnepal.com
De situatie in Nepal is nu weer goed en rustig, er is vrede en de koning is weg. Ik hoop dat het toerisme nu weer aantrekt zodat het land een beetje uit zijn belabberde economische situatie kan komen. Allemaal naar Nepal!! Geschiedenis:
Op 2 febr 2005 stuurde de koning het parlement naar huis of naar de gevangenis. Het was het begin van een roerige tijd die inmiddels geëindigd is in een nieuwe regering en de koning die veel van zijn macht is kwijtgeraakt. Ik kan alleen maar hopen dat het vanaf nu weer beter gaat met Nepal en dat de toeristen terug gaan komen want ik ken een heleboel mensen in Nepal die daar afhankelijk van zijn. In febr. 2005 schreef ik het volgende verhaaltje:
Er was eens een klein koningkrijkje in de Himalaya's waar iedereen van de koning hield en minstens een foto van hem en z'n vrouw in huis hadden. In dit landje waren de mensen trots dat er nog nooit oorlog was geweest en dat ze nooit bezet waren geweest door een andere mogendheid. Ze vertrelden dat de letters van Nepal stonden voor Never Ending Peace And Love. Dit landje was wel een van de armste landen van de wereld maar het kwam niet zo over. De mensen waren over het algemeen gelukkig. Het grootste gedeelte van de bevolking woonde (en nog steeds) verspreid door de bergen. Ze hebben een huis en familie, meestal een stukje grond waar ze net genoeg op konden verbouwen om te eten en soms wat te verhandelen zodat ze ook andere noodzakelijkheden konden kopen. Er waren wel problemen in dit landje maar de meesten waren redelijk tevreden. Dit was zo'n 6 jaar geleden nog zo, toen ik voor het eerst naar Nepal kwam. Dat landje wat toen zoveel indruk op me maakte door zijn puurheid en zijn spiritualiteit die op straat ligt. Dat landje met prachtige paden voor wekenlange wandelingen en rivieren waar je op kan raften die de bergen doorklieven met op de achtergrond de prachtige sneeuwtoppen van de Himalaya. Waar veel culturen samen leefden in harmonie. De Newari, de Kathmandu vallei nepalezen die veelal Hindu zijn en de Boeddhisten, vluchtelingen uit tibet die hier rust hebben gevonden. De mensen zijn heel vriendelijk, je wordt begroet met namaste en 2 handen tegen elkaar, ze nodigen je altijd uit voor thee en houden van lachen en zingen. Ze respecteren hun ouders en zussen en broers. Ze noemen elkaar ook bij de naam van broer of zus ongeacht wie, ouder en jonger, dai en bhai, didi en boini.
Toen werd op 1 juni 2001 de koning vermoord in , door zijn eigen familie, door zijn zoon zelfs die later zelfmoord pleegde is het officiele verhaal. En niet alleen de koning werd vermoord in zijn eigen paleis maar 7 leden van de familie. Het hele land stond op zijn kop, dit was het onmogelijke en meest trieste wat kon gebeuren in dit koninkrijkje. Koning Birendra was geliefd en goed voor zijn mensen, ieder jaar met Dashain, een van de grootste festivals, stond er een rij van honderden mensen om het paleis heen die uren wachtten op een zegening van de koning door een rode stip op hun voorhoofd van hem te krijgen. De koning was dood en er kwam een nieuwe koning, dit was de broer van Birendra, hij heet Gyanendra maar hij was vanaf het begin een stuk minder geliefd en werd bovendien niet vertrouwd. Niemand weet wat er zich echt afgespeeld heeft in dat paleis op die verschrikkelijke avond. Maar koning Gyanendra heeft een zoon die nu de kroonprins is, deze zoon is zeer berucht, hij verkwist geld, gebruikt drugs en heeft al eens mensen dood gereden terwijl hij met hoge snelheid door Kathmandu reed. Deze koning heeft banden met de Maoisten werd al gezegd. De maoisten zijn morgen 13 feb 2005 9 jaar actief in Nepal, het begon op het platteland, waar de mensen altijd tekort gedaan waren door de regering, waar te weinig werd gedaan aan scholing en medische verzorging en infrastructuur. Als een groepje ontvreden communisten die tegen de heersende orde waren. Langzaamaan is hun onvrede en hun hardheid gegroeid, maar zijn ze minder communistisch geworden. Ze zijn begonnen te opereren vanuit de bergen, hebben scholen, klinieken en telefoonlijnen verwoest en mensen uit de bergen gedwongen met hen mee te strijden. Het leger heeft meerder keren ingegrepen, er werd steeds meer bloed vergoten. Vaak zijn er pogingen gedaan tot overleg maar nooit hebben ze echt gewerkt. De Maoisten kwamen steeds dichter bij Kathmandu en legden in de afgelopen jaren regelmatig het leven plat door algehele stakingen af te kondigen, die 'banda' genoemd worden, waar iedereen aan mee moet doen anders zouden ze problemen kunnen krijgen. Dit was bijna gewoon geworden en ook dat er een noodtoestand afgekondigd wordt is niet de eerste keer. Meestal betekend dit dat de restaurants om 10 uur dicht moeten en dat er geen samenscholingen mogen zijn. Er is vaak wat meer leger op straat maar dat zijn meestal niet de onaardigste en er wordt altijd gezegd dat ze er alleen zijn voor onze veiligheid en niet om ons angst aan te jagen. Ik heb dan ook jaren geroepen dat toeristen vooral naar Nepal moesten blijven komen, want juist het uitblijven van die toeristen door de negatieve berichtgeving in kranten over de wereld zorgden voor grotere problemen in Nepal. Bovendien waren er wel veel problemen maar is er nooit een toerist gedood. Zowel de maoisten als het leger zagen er juist erg op toe dat de toeristen industrie niet teveel aangetast zou worden.
Na jaren dat dit zo doorging moest er toch eindelijk eens iets gaan gebeuren. Dit gebeurde op dinsdag 1 februari 2005. De Koning kwam op tv en hield een toespraak. Hij vertelde daarin dat hij het hele kabinet naar huis had gestuurd doordat zij altijd veel te zelfzuchtig waren. Hij nam de absolute macht op zich en kondigde de noodtoestand af. Hij sloot alle telefoons af, zowel nationaal als internationaal en daarmee ook internet. Dit zou eerst 2 dagen duren, toen 100 uur en toen werd het bijna een week. De afgezette ministers zaten vast in hun huis en werden bewaakt, het vliegveld werd gesloten, niemand mocht erin of eruit. Ook werd er verboden over de teostand te schrijven of uit te zenden, alleen positief mag er over de koning gepraat worden. Er werden zelfs toeristen op straat geinterviewd over de situatie, na afloop ging de camera even uit en werd er gezegd dat ze nu moesten zeggen "long live the king", wat ze natuurlijk lang niet allemaal deden. Voor het eerst heb ik van nepalezen gehoord dat ze bang zijn geworden om te praten, de vrijheid van meningsuiting is weg. Binnen Kathmandu lijkt de stemming dat het goed is wat de koning gedaan heeft, er moest toch iets gebeuren, de mensen hopen op een oplossing zo. Maar dit zijn meestal de ongeschoolde mensen die zo denken. En niemand weet wat er buiten Kathmandu gebeurd, het lijkt erop dat buiten Kathmandu, op slechts enkele kilometers, de Maoisten heersen, dat zij eigenlijk het hele land in handen hebben. Dat Kathmandu een vesting is of een eiland. In de krant lees je niets maar gelukkig zijn er altijd wel mensen te vinden die binnen hun kamers vertellen wat ze er echt van denken, al weet je natuurlijk nooit wat waar is. Dat deze koning niet te vertrouwen is en dat ie alleen maar achter geld aan zit. Birendra had 6 miljoen NRs, Gyanendra heeft er 65 miljoen. Dat Amerika nu heeft gezegd dat als de koning zo doorgaat hij niet gesteund wordt, India maakt zich zorgen en de Britse, Zweedse, Deense en Amerikaanse Ambassadeurs zijn 'tijdelijk' het land uit. Dat het ergste eigenlijk is dat de mensen rechten op grote schaal geschonden worden, de politie en het leger denken alles te kunnen doen omdat de koning erachter staat, maar ze vergeten het internationaal recht. Er zal iemand veroordeeld moeten worden in Den Haag heb ik al gehoord van goed ingelichte bronnen. Dat dit waarschijnlijk geen oplossing is maar het begin van een grote binnenlandse oorlog. De eerste echte oorlog in de Nepaleze geschiedenis?? De nepalezen blijven hoopvol dat het niet zo is, dat er toch een oplossing komt. Maar vorige week schijnt er een groot gevecht geweest te zijn tussen het leger en de Maoisten in het westen van het land. Er staat niets over in de kranten. Vanaf afgelopen zondag hadden de Maoisten een 'banda' van 45 dagen afgekondigd. Deze staking werkt niet in Kathmandu maar wel in de rest van het land. Dit kan betekenen geen transport van voedsel naar Kathmandu, de Britse Ambassade heeft opgeroepen tot het stocken van voedsel, maar we merken er niets van, dit zijn allemaal geruchten, niemand weet wat waar is en het staat nergens geschreven. Wat er wel staat zijn de precieze aantallen van vrachtwagens en personenwagens die wel doorgelaten zijn met behulp van het leger. Pokhara, de 2e stad, is dicht maar gaat weer open, de telefoonlijnen in het zuiden in Maoisten gebieden werken nog niet. Veel buitenlandse werknemers van Internationale organisaties zitten in Kathmandu en weten niet wanneer ze teruggaan naar hun woon/werk adressen. Een tourleader uit Nederland vult haar plotselinge vrije tijd met het schrijven van verhaaltjes omdat haar groep afgelast is. Het lijkt ook allemaal veel erger als je het opschrijft hoewel je nooit kunt weten hoe het echt zit. Het kan juist ook zijn dat je niet doorhebt hoe erg het is omdat de zon schijnt en het gewone leven doorgaat hier. We kunnen weer internetten en bellen (hoewel de mobiele telefoons minstens 6 maanden afgesloten blijven), alle winkels zijn open en het is druk op straat. Vanavond speelt het favouriete bandje in de favouriete jazz club en horen we weer nieuwe verhalen. Namaste. |
Reageer op dit verhaal:
Reacties die je hier invult worden alleen getoond bij dit verhaal. Voor algemene reactie kun je beter naar het gastenboek gaan.
|
|
|
 
|
|
|
|
|
Laatst bezochte lokatie: |
 Ao Yon |
 |
zon op: 1:18 (NL tijd)
zon onder: 13:30 |
|
| Afst. van Schiphol: 10619.55 km | |
|
|
|
|
|
SMS 31-05-2007 13:07
