« 1 | 2 | 3 | 4 | 5 »
	His Holiness de Dalai Lama

1x per jaar geeft de Dalai Lama in zijn woonplaats Dharamsala in India, waar hij sinds 1959 met de regering van Tibet in exile leeft, teachings over de Boeddhistische leer. Ik ben daar in maart 2005 samen met Thecla en Kelsang naar toe gegaan om die teachings 14 dagen te volgen. Een hele bijzondere ervaring. Tussen de Tibettanen en velen uit de hele wereld zaten wij daar iedere ochtend en middag voor de Dalai Lama met een radiootje aan ons hoofd om de vertaling te horen die zo (bijna) simultaan gedaan werd. Ik schreef hier een verhaaltje over en maakte stiekem een foto van His Holiness.

Holy Snow

Eigenlijk lag er alleen nog maar een klein beetje sneeuw toen we hier aankwamen, maar de titel van dit stukje bedacht ik in de koude nachtbus hier naar toe. Bovendien hebben de hoge toppen boven Dharamsala de hele winter sneeuw.

Ik hoopte er wel op want het leek me zo mooi. Eindelijk, na zoveel jaren dat ik hierheen wilde, aankomen in een wit spiritueel landschap.

Dharamsala ligt op zo'n 1700 m hoogte in de uitlopers van de Himalaya. Je hebt onder, midden en boven Dharamsala. De Dalai Lama heeft zijn residentie en Namgyal monastery in boven Dharamsala wat eigenlijk Mc Leod Ganj heet.

Daar kwamen we dus aan. Phuntsok, Thekla, haar broertje, zijn vriendin en ik. Na een pittige en enerverende nachtbusrit van 15 uur uit Delhi. De chauffeur had met succes via bevriende douane beamtes een monnik wat geld afgetroggeld bij de grens naar Himachal Pradesh en vervolgens tijdens een kleine botsing zijn complete voorruit eruit gereden. Wat de hele bus vol met monnikken natuurlijk deed lachen want dat was zijn karma.

Ik zat naast 'ama', een hele oude tibettaanse vrouw, gewikkeld in de speciale tibettaanse jassen, leunend tegen mij of andersom maar wel met een glimlach op haar gezicht.

Bij aankomst zijn we ons meteen gaan registreren voor de teachings. Paspoort, 2 pasfoto's en Rs5 (=0,10 euro) inleveren en binnen 2 minuten een pas, die je toegang geeft tot 14 dagen teachings van de His Holiness de Dalai Lama. Nu een kamer zoeken. We hadden al gereserveerd via bekenden bij Kalsang guesthouse, maar bij aankomst bleken daar meer mensen de reserveringen aan te nemen en waren alle kamers vol. Na een beetje geduld, een kop thee en wat geklets met een zeer spraakzame monnik uit onze bus bleken er toch mensen uit te checken en hadden we met veel geluk opeens 2 kamers.

Bovendien scheen de zon en konden we op een heerlijk dakterras van Nick's cafe gaan lunchen. Na de lunch gingen we naar Namgyal monastery om erachter te komen hoe het programma voor de komende dagen eruit zou zien en om te kijken of er nog een plekje over was om te zitten tussen alle klaargelegde stukken karton en doeken van mensen om hun plaats zeker te stellen. Net zoals wij dat met koninginnedag doen. In Nederland heb ik er al een hekel aan maar hier vond ik het helemaal ongepast. De Tibettanen schijnen het echter altijd te doen en dat is toch steeds het beste excuus dat het goed is en voor ons weinig reden meer om er iets van te zeggen.

We kwamen binnen terwijl de Dalai Lama in de bovenzaal tussen alle monnikken op een troon zat voor een chanting sessie. Zonder camera, die moetsen we afgeven, sneakte we naar boven om onze eerste glimp van de Dalai Lama op te vangen. Thekla en ik zaten naast elkaar en warempel als het niet waar was dat ie ons aankeek en naar ons glimlachte. We kregen bijna tranen in onze ogen en ik voelde me alsof ik een 14-jarige was die haar favouriete jongensband voor het eerst in het echt zag.

Toch was het natuurlijk iets heel anders. Het is niet uit te leggen denk ik en ik ga het ook niet proberen om niet in allerlei sentimentele beschrijvingen over warmte en goedheid te vallen.

We konden daar niet blijven zitten, dus liepen we weer naar buiten waar er deze dag nog ruim voldoende plek was om te zitten, te luisteren en af te wachten tot de Dalai Lama naar beneden kwam om terug te keren naar zijn residentie. Zoals hij dat alle komende dagen 2x per dag heen en terug zou doen maar dan tussen veel en veel meer mensen.

Thekla en Phuntsok wilde een foto van Phuntsok en zijn moeder, die nog in Tibet is, laten zegenen. En ook meteen alle zegenkoortjes die we met z'n allen hadden gekocht. Ze stonden vooraan toen de Dalai Lama langskwam en hij stopte speciaal bij Phuntsok met de koordjes om ze even vast houden, daarna pakte hij Thekla's handen vast met de foto, hij liet weer los maar liep zelfs nog een keer terug om de foto beter te bekijken en aan te raken. Ik stond ongeveer boven op hun rug en vond het prachtig dat het hen gebeurde, eigenlijk was dat mooier. Niet om nu meteen mijn wederom geleerde wijsheid in praktijk te brengen dat anderen voor jou gaan, maar omdat ik denk dat het voor hen veel meer betekende en zo natuurlijk was. Voor mij was het heel bijzonder om daar zo dicht bij te zijn.

Phuntsok is tibettaan en hier op zijn 10e heen gevlucht. Hij heeft hier 10 jaar op school gezeten in the Tibetan Children's Village waar alle vluchtelingen kinderen opgevangen en geschoold worden. Op zijn 20e is hij teruggegaan naar Lhasa en is daar uiteindelijk getrouwd met Thekla, nu zijn ze op weg naar Nederland, voor het eerst.

En natuurlijk was het gewoon heel bijzonder om de Dalai Lama zo dichtbij te zien. Want hoe je het ook wendt of keert, hij is een hele bijzondere persoonlijkheid. En buiten zijn taak als hoogste leider van het tibettaans buddhisme, is hij toch zeker een van de grootste wijsheden op het gebied van filosofie en psychologie van onze tijd. Bovendien heeft hij ongelofelijk veel meegemaakt in zijn leven. Is verdreven uit zijn land, leeft al 46 jaar met zijn regering in exile in India en heeft hij altijd pacifisme en mededogen voor anderen gepleit.

Daar was hij dan, op nog geen meter afstand. En toen was ie ook alweer weg want zijn hele gevolg van hoge monnikken en veiligheids mensen zorgen er wel voor dat hij ook een beetje voortmaakt op weg naar zijn residentie.

Dit was een grote verrassing geweest, hadden we helemaal niet verwacht op deze eerste middag. Maar het kon natuurlijk allemaal niet beter. Een plek om te slapen, een pas, de zon en de Dalai Lama al gezien.

De volgende ochtend om 07.30 kwamen we terug om ons te intalleren voor de eerste dag. Nog niet de eerste officiele dag van de teaching maar een voorproefje, vandaag ging de Dalai Lama vertellen over het leven van de Buddha, Siddharta Gautama. We konden rustig onze Fm radio's uit proberen om te kijken of we de frequentie konden vinden waarop de vertaling in het engels te horen zou zijn en ons voorbereiden op de echte teachings die 24 feb. 2005 begonnen. Dit jaar had His Holiness gekozen voor de Lam-rin teachings, zoals die door Tsongkapa voor het eerst in 400 v. Chr. gedaan waren. Dit zijn eigenlijk de essentiele teachings van het Buddhisme.

Iedere dag van 09.00 tot 11.00 en van 13.30 tot 16.00. Je moest wel zorgen dat je er in ieder geval een uur van te voren was en 's ochtends zelfs eerder, om goed te kunnen zitten en om ook de aankomst van de Dalai Lama en de chantings mee te kunnen maken want dat begon meestal een half uur voor de teachings.

De eerse dag ging het voornamelijk over hoe de Dharma (leer) te onvangen en te geven. Ook zei his Holiness dat verschillende religies en teksten elkaar niet tegenspreken. In essentie gaan ze allemaal over ethiek en hoe iedereen gelukkig te maken. Hij leest soms delen voor uit de originele teachings, die zijn wel moeilijk te volgen, maar dan gaat hij ze uitleggen en verteld er af en toe ook geestige anekdotes uit zijn eigen leven bij. Het aller grappigst hiervan was, dat je dan eerst de grap in het tibettaans hoort en de tibettanen lachen, dan wachten wij op de vertaling en 2 minuten later lachen de westerners. De teachings zijn af en toe zwaar en af en toe heel interessant. Zo gaan er hele dagdelen over de aard van het lijden van de mens, hoe een goede leraar te vinden, het belang daarvan, hoe te mediteren en hoe de 3 juwelen offeringen aan te bieden. De Buddha, de Dharma(de leer) en de Sangha (de geloofsgemeenschap). De Dalai Lama legt uitvoerig uit dat interdependentie en leegheid de basis zijn van het denken van de leer en hoe hij dat ziet. Compassie, vergeving, misconceptie van de werkelijkheid, impermanentie, meditatie, loving kindness, het beoefenen van de bodhichitta, zijn steeds terugkerende onderwerpen.

Ik denk niet dat het zin heeft in dit stukje hier meer over uit te wijden. Het zou eerder van arrogantie betuigen als ik het zou proberen. Maar voor wie wil, heb ik nog wel wat interessante boeken om te lezen.

Zo gaan de dagen voorbij in Dharamsala. Af en toe schijnt de zon, af en toe regent het en is het koud. Er zijn nergens verwarmingen dus we zijn allemaal warm aangekleed en hebben dekens en kussens bij ons om op/in te zitten tijdens de teachings. Om 7 uur gaat de wekker, zonder douche (die is dan nog niet warm) kleed ik me aan. 07.15 ben ik op weg. Ik heb m'n beker bij me en tegen de tijd dat ik met de stroom monnikken en toeristen voor het klooster bij het chai tentje ben aangekomen ben ik al warm van het lopen. Ik bestel een dubbele chai in mijn afluitbare mok uit het Krugerpark waar ik een 'free Tibet' sticker overheen heb geplakt. Rook een sigaretje want dat mag binnen niet en ga op weg naar binnen. Er zijn verschillende rijen. De rij voor de monnikken gaat helemaal de straat op voorbij het chai tentje. De rij voor de Tibettanen gaat de rechterkant het klooster in en wij kunnen langs de monnikken lopen naar onze eigen rij. Je moet je pas laten zien, door een poortje met piep, je tas wordt doorzocht en je wordt gefouilleerd. Geen camera's, geen aanstekers en natuurlijk geen wapens. Om 07.45 zit ik tussen m'n vertrouwde Tibettanen die me inmiddels kennen en m'n plaats vrijhouden of ik die van hun. Ik drink m'n chai en schil m'n mandarijntje. Om half negen beginnen de chantings en komt de Dalai Lama met zijn gevolg binnen. Hij neemt plaats en iedereen doet 3 prostraties. De chanting gaat door en de monnikken komen voor iedereen een broodje en zoute tibettaanse boterthee brengen, 's middags gelukkig zoete chai. De teachings beginnen. 11.30 lunchtime, de hele stroom perst zich naar buiten tussen misplaatste autos' door om om 12.45 weer terug te zijn. Het zijn lange dagen. Na afloop zijn we moe. We eten nog wat en bespreken de dingen van die dag, dan gaan we vroeg slapen, 21.00 uur gaat het licht uit om er de volgende dag weer helemaal bij te zijn.